2018
Concurso
BARCELONA
Un almorzo de domingo no balcón de casa, a exposición de escultura dunha artista local, un horto urbano onde maduran tomates ao sol, unha obra de teatro das veciñas do barrio, un bo libro de Margarit ao amencer, un concerto de violín da veciña do terceiro,... As manifestacións cotiás dunha veciñanza son innumerables7 e a rexeneración das medianeiras da plazoleta de la Rosa é unha gran oportunidade para construír unha infraestrutura cívica que as potencie.
As proposta “OMBRES DE SALA I ALCOVA” materialízase como unha celosía detrás da cal emerxen intermitentemente os diferentes actos do día a día. Tanto se se trata de actividades programadas (arte, asembleas, talleres, mercados, feiras, ...) como de accións cotiás (xogos de nenos, espazos de lectura, relación e descanso, ...), as fachadas que rodean a praza deixan de ser cegas medianeiras residuais para converterse nunha escenografía onde a cidadanía expresa a súa devir.
Con isto alárgase o ámbito de relación entre o privado e o público, xerando espazos de confluencia do dominio doméstico e o urbano.
A intervención intégrase coa contorna, intensificando algúns aspectos como o fragmentario do tecido, a diversidade da veciñanza, o rugoso da materialidade, ou o carácter íntimo da praza; incorporando unha nova capa semántica no palimpsesto que configura a paisaxe urbana.
As proposta “OMBRES DE SALA I ALCOVA” materialízase como unha celosía detrás da cal emerxen intermitentemente os diferentes actos do día a día. Tanto se se trata de actividades programadas (arte, asembleas, talleres, mercados, feiras, ...) como de accións cotiás (xogos de nenos, espazos de lectura, relación e descanso, ...), as fachadas que rodean a praza deixan de ser cegas medianeiras residuais para converterse nunha escenografía onde a cidadanía expresa a súa devir.
Con isto alárgase o ámbito de relación entre o privado e o público, xerando espazos de confluencia do dominio doméstico e o urbano.
A intervención intégrase coa contorna, intensificando algúns aspectos como o fragmentario do tecido, a diversidade da veciñanza, o rugoso da materialidade, ou o carácter íntimo da praza; incorporando unha nova capa semántica no palimpsesto que configura a paisaxe urbana.